پنج شنبه ٢٣ آذر ١٣٩٦
به سایت علیرضا زارعی خوش آمدید
منو اصلی
پیوندها
اخبار > امثال رییسی «کنسرت» را تبدیل به نماد آزادی خواهی کردند


 
 
  امثال رییسی «کنسرت» را تبدیل به نماد آزادی خواهی کردند
 
  

سیدابراهیم رییسی، کاندیدای ریاست جمهوری در چند سخنرانی تبلیغی و انتخاباتی اش دربارۀ کنسرت موسیقی گفته آیا کنسرت مشکل مردم است؟ در این خصوص چند نکته قابل ذکر است:

1- خیر، واضح است که برگزار نشدن کنسرت مشکل اصلی عامۀ مردم نیست و لغو شدنش به بخش کوچکی از این مردم صدمه می زند. این بخش کوچک البته از لحاظ کیفی بخش بزرگی از جامعه محسوب می شوند، چون لباس هنر به تن دارند. اما سخنان بی پایه، تحریک آمیز و عملکرد غلط آن را تبدیل به مشکل اساسی مردم کرد.

2- گره زدنِ زلفِ هر چیزی به مشکلاتِ مردم دقیقا شیوۀ تافلر دانشمند یهودی تبار آمریکایی است که شیوه های جنگ روانی را مطرح کرد و رسانه های اصولگرا هنگامۀ انتخابات به یکباره تمام شعارهای اسلامی شدن علوم انسانی را فراموش می کنند و در لباسِ یک ناجی همه چیز را به مشکلاتِ مردم و مشکلاتِ مردم را به همه چیز نسبت می دهند.

3- کنسرت یک گردهمایی مردمی برای مشاهدۀ اجرای زندۀ موسیقی است. منتها از بس طی این سال ها حرف ها و علمکردهای ضد و  نقیض دربارۀ آن در گوشه وکنار مملکت اتفاق افتاده که تبدیل به یک نمادملی برای آزادیخواهی شده است. یعنی دستگاه های مسئول و برخی از همین آقایان با حرف ها و علمکردشان آن را تبدیل به نماد آزادیخواهی کردند. پس اگر می بینیم زیاد از آن سخن به میان می آید، به این دلیل است. حال اگر یک کاندیدای ریاست جمهوری نتواند چنین امری را تشخیص دهد، چگونه بفهمیم در تشخیص های دیگرش راه را به خطا نمی رود؟

4- من آقای رییسی را نوروز 93 در کنار ضریح حبیب بن مظاهر، هنگام خروج از روضۀ امام حسین (ع) دیدم و مثل دو ایرانی به هم سلام کردیم. از دستگاهی که فعلا آقای رییسی مسئول آنجاست مثال می زنم. آستان قدس و رسانه ها بسیار به زیارتِ ائمه توجه نشان می دهند، جایگاه ائمه نیز بر کسی پوشیده نیست. متاسفانه این تبلیغات کم عمق و بیش از حد، باعثِ بروز خرافه های نوپدید و بعضاً لودگی هایی هم شد که موجب تمسخر و وهن دین را در انظار جهانیان فراهم آورد (از جمله حمل ضریح خالی و تبلیغ برای هجوم مردم به آن برای تبرک جستن!). اولا ایشان برای این خرافه زدایی ها چه کرده است؟ پیش ترها مردم خیلی خالصانه تر به زیارتِ ائمه می رفتند. کجای کار ایراد دارد؟ در ثانی زیارت در نهایت یک امر استحبابی است. ضرورتِ تامّی هم با حضور در حرم ندارد. خیلی از علما در حصر و غیرحصر از پشت بام خانه شان امامان را زیارت کردند و می کنند. با توجه به این موارد می توان چنین گفت که آیا زیارت مشکل اصلی مردم است که این همه بدان پرداخته می شود؟ اگر مشکلی اصلی مردم نیست، خب تعطیلش کنیم! آیا می توانند تعطیلش کنند؟


 
 
  

خروج




 

 

 

صفحه اصلی |درباره من |تماس با من
هرگونه استفاده از مطالب بدون ذکر منبع ممنوع است.